Hoe het allemaal begon in Liseberg

Liseberg is het grootste pretpark in Zweden. Het opende de deuren op 8 mei 1923, tijdens het jubileumjaar van Göteborg, dat toen net 300 jaar bestond. De hoofdattractie was een kleurrijke houten achtbaan, Bergbanan wat in feite gewoon "achtbaan" betekent. Deze houten achtbaan zou nog tot 1987 in het park zou staan. In de trein van deze baan stond een remman die het tempo kon bepalen van de coaster. De baan zelf was net geen kilometer lang (996 m).

History_Liseberg

Sinds 1925 is het park in handen van de stad Göteborg en jaar na jaar werd het park uitgebreid met enkele attracties of vonden speciale evenementen plaats. In 1926 werd een dansgebied geopend voor het publiek. Deze was destijds immens populair. Een jaartje later mocht het Zweedse publiek genieten van de eerste botsauto'tjes. De lijn van vernieuwing werd doorgetrokken. Zo werd in 1929 Virvelvinden, een zogenaamde Waltzer, aangekocht. Het was meteen de allereerste die in een Scandinavisch park te bewonderen was. In 1936 overschreidt het park de kaap van 1 miljoen bezoekers. Dat jaar werd Lisebergsbadet geopend, deze lokatie boodt waterpret aan de bezoekers. In 1938 woedt er een brand in het park en wordt de toren Lisebergstornet beschadigd. De eerste merchendising verscheen net voor het uitbreken van de tweede wereldoorlog. Tijdens die periode bleef het park open en in 1944 wordt het planetarium geopend.

Na de oorlog wordt er veel geïnvesteerd in shows en infrastructuur. Zo neemt het park in 1947 een hotel over en herdoopt het tot Leseberg Heden. Het planetarium wordt omgevormd tot een groot theater en met de komst van de Zweedse nationale televisie in 1950 was Liseberg er als de kippen bij om mee voor het decor te zorgen van talloze uitzendingen. In 1955 werd de eerste waterattractie van Liseberg gebouwd, namelijk Båtbanan. Deze waterattractie bevond zich net onder Liseberg's Bergbanan. In 1956 besloot de direktie om na 20 jaar het waterparadijs Lisebergsbadet te sluiten. Dat werd het jaar erop gecompenseerd toen het ganse park in een bloemenzee baadde. Deze bloemenkermis werd feestelijk ingehuldigd door prinses Margaretha. In de loop der jaren zullen er talloze van deze bloemenfesteinen georganiseerd worden.  

In 1963 werd het attractieaanbod uitgebreid met de inhuldiging van Jubileumskarusellen, dat in 1980 zal herdoopt worden in Ponnykarusellen. Maar het duurde in feite tot 1966 alvorens een nieuwe serieuze attractie werd toegevoegd, en meteen ook een nieuwe achtbaan, namelijk Super 8. Deze achtbaan was een zogenaamde Wildcat-coaster van Schwarzkopf. Ze zou tot 1979 in het park staan. In 1967 werd het nieuwe reuzenrad ingehuldigd. Deze had een diameter van 24,5m. Ook in 1968 mogen de mensen nieuwe attracties begroeten: Peter Pan en Bläckfisken. Door de stijgende bezoekersaantallen moet men de struktuur van het park een beetje beter organiseren en in 1969 volgt de tot dan toe duurste investering met een volledige renovatie en herstrukturering van het zuidelijke parkgedeelte.
Bij het 50-jarig bestaan van het park in 1973 wordt uitgepakt met FlumeRide, een klassieke waterattractie met de gekende boomstammetjes. Helaas loopt er ook wat mis dat jaar: door een enorme brand worden de concerthallen volledig in as gelegd. De andere podiumlokatie, Stjärnscenen, had net plaats moeten ruimen voor de nieuwe waterattractie. Dus al snel wordt er in nieuwe optredenlokaties geïnvesteerd, zoals het muziekcafé en Barnområdet, een nieuwe concerthal. In 1975 wordt het theater gerenoveerd en heropend. Een jaartje later worden de attractieliefhebbers weer verwend met de komst van Enterprise. In 1977 wordt Lilla Bergbanan (letterlijk: kleine achtbaan) geopend. Deze achtbaan staat er nog steeds maar noemt nu Cirkusexpressen.
In 1978 zijn Spaceship Alpha en Minibilarna de nieuwe blikvangers. Het jaar erop wordt een Cinema 180 plechtig geopend.

Super 8 ruimt dan plaats voor een nieuwe achtbaan: LisebergsLoopen. Deze Looping Star baan van Schwarzkopf zal 15 jaar lang de harten veroveren. In 1995 zal ie verhuizen naar het verre Brazilië. In 1983 viert het park haar 60-jarig bestaan met een nieuwe attractie: Rainbow. Het park breidt de jaren erop uit, en nieuwe attracties zoals House-Upside-Down en Tea Cups maken hun première...

1987 betekende het afscheid van Bergbanan, maar de vervanger is tot op de dag van vandaag nog steeds een klassieker: Lisebergbanan. Deze 1548m lange baan is niet alleen de langste achtbaan in Scandinavië, hij is met 45m hoogte ook de hoogste achtbaan uit de regio op dat moment. Momenteel is enkel in Denemarken Tornado hoger, nota bene een oude achtbaan uit Liseberg, Hangover, die slechts 5 jaar in het park zou staan. Maar terug over Lisebergbanan, deze achtbaan werd ontworpen door Anton Schwarzkopf en Werner Stengel. Voor de constructie van de achtbaan kon Schwarzkopf echter zelf niet instaan, vermits zijn bedrijf dan net failliet verklaard wordt. Hij roept de hulp in van een ander Duits bedrijf, Zierer, voor de constructie van de baan. De metalen onderdelen werden vervolgens bij BHS vervaardigd en de electronica en pneumatica waren dan weer afkomstig van Gerstlauer. Ondanks deze problematiek toch een fantastische baan. Op 15 juli 2006 kwam de baan echter in een slecht daglicht na een ongeval waarbij 21 mensen gewond raakten. De ketting voor de lifthill begaf het en de trein rolde achterwaarts terug het station in, en botste met de trein die net het station binnen reed. Gelukkig zonder fatale afloop. Na een technische aanpassing mocht de achtbaan weer open.

In 1989 pakte Liseberg uit met maar liefst vier nieuwe attracties: Aerovarvet, the Wave Svinger, Snabbtåget en Tornado. Een jaartje later kwamen er Liseberg Tower en SimulaTour bij, en dit in een nieuw themagebied: Spaceport Liseberg. De 70e verjaardag in 1993 werd feestelijk gevierd met twee thrillrides: TopSpin en JukeBox. En het jaar erop kwam een andere Huss-ride de attractielijst vervoegen, namelijk TakeOff. In 1996 zou het park een nieuwe achtbaan openen, HangOver, maar de opening van deze zogenaamde Invertigo-achtbaan werd een jaartje uitgesteld. Initieel zou deze baan gebruik maken van een LSM/LIM lanceertechniek, maar door technische problemen werd door constructeur Vekoma geopteerd voor een klassieke achterwaartse ketting. Deze rollercoaster lijkt heel sterk op de boomerang achtbanen van Vekoma, alleen is de track bestemd voor hangende treintjes. Bovendien zitten de mensen face-to-face over elkaar. De baan werd in 2002 verkocht aan het Griekse Allou Fun Park, maar twee jaartjes later stond de achtbaan terug in Scandinavië, ditmaal echter in Denemarken, in het bescheiden Sommerland Syd. Naast HangOver investeerde het park ook nog in Eldorado, Kållerado, een nieuwe film voor SimulaTour en Dragon Boats. Het immens populaire Gasten Ghost Hotel opende de deuren in 1998.

Het milleniumjaar 2000 was het eerste seizoen dat Liseberg het park openhield tijdens de Kerstperiode, wat een enorm succes was. Attracties zoals Höjdskräcken en Little Frogs werden geopend. Twee jaartjes later werden de meer ruigere attracties Kulingen en SpinRock voorgesteld aan het publiek.
Maar 2003 betekende een nieuwe mijlpaal in de geschiedenis van Liseberg. De indrukwekkende achtbaan "Balder" werd geopend voor het publiek. Voor de betekenis van Balder moeten we even de Scandinavische mythes uitleggen. Balder was immers de god van de rechtvaardigheid. Hij was de tweede zoon van de goden Frigg en Odin. Iedereen was steeds vol lof over hem, hij werd ook aanzien als de meest rechtschapene van allen. Hij kon alleen maar gedood worden door een pijl vervaardigd uit maretakken. Dit gebeurde ook: hij werd vermoord door zijn eigen broer Hoder, die bovendien blind was. Deze gebeurtenis zou hebben geleid tot de ondergang van de goden. En blijkbaar is ook de achtbaan reeds een legende: menige coasterfans verloren hun hart aan deze houten Intamin-achtbaan.

Twee jaar later mocht Intamin een nieuwe achtbaan bouwen, en dat werd de accelerator coaster Kanonen. Na een snelle launch volgt een relatief lage top hat. De baan zal de bezoeker vervolgens doorheen twee inversies loodsen: enerzijds een klassieke looping en anderzijds een zero-G-roll. De compactheid van de baan, en de schouderbeugels van de treinen zorgen er echter voor dat de baan niet als de meest aangename ervaring wordt aanzien.