featured_header_zoonews2.jpg

Tasmaanse Duivels in 2 Belgische dierenparken

Pairi Daiza en Planckendael verwelkomen unieke dieren

De Tasmaanse Duivel was tot voor kort enkel in de zoo van Kopenhagen te bewonderen. Door een forse uitbreiding van hun gezin, besloot het park om enkele dierenparken gelukkig te maken met deze zeldzaamheid, waaronder Pairi Daiza en Planckendael.

20170131 PD TasmanianD180Het verhaal van Tasmaanse Duivels en dierenparken lijkt op het eerste gezicht een heel eenvoudig verhaal. De Tasmaanse duivels zijn een officieel beschermde diersoort en hun export werd door de Australische regering dan ook verboden. Eén uitzondering werd echter gemaakt, bij de geboorte van het eerste kind van de kroonprins Frederik van Denemarken en Mary Elizabeth Donaldson, afkomstig uit Tasmanië. Ter gelegenheid van dit heuglijk evenement werden Tasmaanse duivels aan de zoo van Kopenhagen geschonken. 

Omwille van die reden is het ook niet vanzelfsprekend om deze bedreigde diersoort in een dierentuin aan te treffen. Tot nu dan. 
Het koppeltje Tasmaanse Duivels heeft zich immers sterk voorzien van nageslacht, dat de Deense zoo al drie verblijven heeft moeten bouwen. Nu werd besloten, in onderhandeling met enkele dierenparken, om deze unieke dieren uit te zenden. Zover we konden nagaan, betreft het de Duitse Zoo van Duisburg, en zowaar twee Belgische dierenparken: Pairi Daiza en Planckendael.

De Tasmaanse duivel werd vooral bekend door de cartooneske Looney Tunes. Het monsterlijk cartoondiertje is in feite een buideldier. Het dier is zo groot als een klein hondje (60cm lang, 6 tot 12 kg zwaar). Hij heeft een brede staart voor zijn lichaam (tot 25 cm); daar slaat hij voedselreserves op dat in vet is omgezet. Kenmerkend is dat zijn kop in verhouding tot zijn lichaam iets groter is. Hij heeft een lange snor, kale ronde ogen en ijzersterke kaken met puntige tanden. Het geluid dat hij maakt is heel kenmerkend. Een Tasmaanse duivel is overigens het enige buideldier waarbij de voorpoten langer zijn dan de achterpoten. Hij jaagt graag 's nachts op prooien: hij is dan ook het nog enige vleesetende buideldier.
De Tasmaanse Duivel leeft enkel nog maar op het eiland Tasmanië; hij werd volledig uitgeroeid op het Australisch continent.
In 1996 werd de DFTD (Devial Facial Tumour Disease) ziekte geïdentificeerd als één van de belangrijkste doodsoorzaken bij de duivels. Men gaat er inmiddels vanuit dat de helft van de duivels aan deze ziekte is bezweken.
In 2008 werd de Tasmaanse duivel dan ook in de categorie ‘bedreigde diersoorten’ van de IUCN Redlist geplaatst. Het aantal duivels in het wild wordt momenteel geschat op nog maar 20.000 tot 75.000 individuen.

20170131 PD TasmanianD640

Ondertussen kwamen in Pairi Daiza reeds Cradle en Cradoc aan, twee prinsenbroers die werden geboren in 2013. In Planckendael worden ze begin februari verwacht en zullen ze wellicht eerder te zien zijn, vermits Pairi Daiza pas op 1 april de deuren opent voor een nieuw seizoen. 
Cradle en Cradoc zullen terug te vinden zijn in Mura Mura, de Australische wereld in Pairi Daiza, in een nagelnieuw verblijf, recht tegenover de koala's. Beiden zullen onmiddellijk zichtbaar zijn bij de heropening op zaterdag 1 april.
In Planckendael zullen bezoekers op 8 februari via Facebook kunnen kennis maken met Mienna en Coninna, mama en zus van de 2 Tasmaanse duivels die naar Henegouwen trekken. Zij zijn te ontdekken in het Australië-continent van Planckendael. 

20170201 TasmaanseDuivelsPlanckendaelDe komst van de 4 Tasmaanse duivels naar België kadert in een samenwerking tussen Europese dierentuinen voor het ‘Save the Tasmanian Devil Project’: http://www.tassiedevil.com.au/tasdevil.nsf.
Matthias Papies, de Curator van de zoogdieren in Zoo Antwerpen - Planckendael KMDA, licht alvast verder toe: "Het Save The Tasmanian Devil Project (STDP) is een initiatief van de Tasmaanse en Australische overheid. Het STDP is opgezet als reactie op de forse achteruitgang van de populatie in het wild. Het heeft drie hoofdfases, namelijk (1) onderzoek naar de besmettelijke kanker, (2) opbouwen van een back-up populatie en (3) het terug brengen van duivels naar het wild als steun voor de wilde populatie."
Matthias geeft bovendien aan dat veel dierentuinen in Australië en Tasmanië hierbij betrokken zijn: op dit moment zijn er ongeveer 600 duivels in de back-up populatie (in dierentuinen en kweekcentra). Hij vervolgt: "Onze bijdrage in Europa is het onder de aandacht brengen van de problematiek van de Tasmaanse duivel. Onze dieren zijn ambassadeurs. Planckendael volgde een strikt selectieprocedure opgelegd door de Tasmaanse en Australische overheid en wij zijn nu een van de weinige dierentuinen in Europa die Tasmaanse duivels mogen huisvesten. Op dit moment gaat dat voor alle drie gekozen dierentuinen om enkel het tonen van deze prachtige en bedreigde diersoort. Wij mogen op dit moment niet kweken, enkel Kopenhagen mag kweken omdat zij zich al jaren hebben bewezen. Of in de toekomst ook in andere Europese dierentuinen, dus ook in Planckendael gekweekt mag worden zal de toekomst uitwijzen. Wij gaan op dit moment volop voor het houden van de twee toevertrouwde vrouwtjes en kunnen op die manier de problematiek rond de Tasmaanse duivels aan onze bezoekers uitleggen."

Foto's: Pairi Daiza
Illustratie: Planckendael