Maverick (Cedar Point)

 

Maverick16080Wat maakt een achtbaan speciaal of goed? Voor sommige mensen is een verrassende lancering het ultieme, voor anderen zijn inversies dan weer de max, nog anderen verkiezen het gevoel van airtime en tenslotte is er die groep mensen die genieten van een fantastische first drop. Combineer deze vier eigenschappen in 1 achtbaan, en dan hebben we Maverick, een vrij complete achtbaan.

 
COASTERFICHE
Maverick
  • Opening: 26 mei 2007
  • Constructeur: IntaRide LLC
  • Max. snelheid: 110 km/u
  • Lengte: 1356 m
  • Hoogste punt: 32 m
  • Aantal inversies: 2
  • Elementen:
    - 95° Drop (30,5 m)
    - 8 airtime heuvels
    - twisted horseshoe roll
    - LIM lancering
    - tunnel (122m)
  • Duur van een ritje: 2 min 30 sec
  • Capaciteit: 1200 pers. per uur

Cedar Point is de rollercoasterhoofdstad van de wereld. Voor hun 17e achtbaan wilde ze ditmaal geen recordbrekende baan uit de hoed toveren, wel een verbluffende achtbaan, die bijzonder compleet was.

Alhoewel de achtbaan in 2007 openging, was men sinds 2003 bezig met het nadenken over een nieuwe achtbaan. Top Thrill Dragster was toen nog maar net geopend. Toen in 2005 de waterbaan White Water Landing sloot, was de locatie voor de nieuwe achtbaan gekend. Het oude station zou herbruikt worden. Met een prijskaartje van 21 miljoen dollar is het meteen de derde duurste aankoop van het park.

Opening uitgesteld

De achtbaan zou gefabriceerd worden door de Amerikaanse afdeling van het Zwitserse achtbaanbedrijf Intamin AG, IntaRide LLC. Een leuk feit om weten is dit deze achtbaan de 500e achtbaan is die van de tekentafel van Werner Stengel rolt. Niet voor niets wordt hij aanzien als één van de meest prominente ontwerpers.

De achtbaan zou op 12 mei 2007 openen, maar de opening werd twee weken uitgesteld: na verscheidene testen werd besloten om een heartline roll element te verwijderen. Blijkbaar was dit element te intens en gaf het een teveel druk op de treinen. Dit zou leiden tot ongemak bij de bezoeker, vooral dan omwille van de hoge G-krachten. Er werd besloten om drie trackgedeeltes van elk 12m te verwijderen. Vijf dagen later stond er een ander element in, namelijk een s-bocht: een soort overgang van een hellende rechterbocht tot een hellende linkerbocht. Op 24 mei was alles in gereedheid voor de finale testen en twee dagen later opende de attractie.

Ritervaring

De rit zelf dan. In het station kunnen individuele bezoekers na een bepaald punt kiezen voor een single riders line. Je neemt dan plaats in één van de zes treinen ,die bestaat uit drie coaches, waar in totaal 12 mensen kunnen plaats nemen.
Je wordt dan matig gelanceerd op een 32m hoge lift hill, waarna meteen een 95° drop volgt, dus 5 graden voorbij het punt dat je vertikaal gaat.
Je maakt een vloeiende drop beweging om dan meteen op hoge snelheid (zo’n 90 km/u) in een rechterbocht te vliegen. Je snijdt hierna meteen een inversie element aan, een eerder klassiek uitziende corkscrew om dan verder af te stevenen op een airtime heuvel die best intens aanvoelt. In totaal zijn er trouwens 8 punten op dit traject waar je een portie airtime beleeft. De trein begeeft zicht verder naar een tweede soort corkscrew, omgedoopt tot Twisted Horseshoe Roll, en na enkele bochten en heuvels kom je aan in een tunnel, onder het eigenlijke station van de baan. In die tunnel wordt je eerst afgeremd, om vervolgens tot 110 km/u gelanceerd te worden, door middel van lineaire synchrone motoren (ook wel een LSM-lancering genoemd in het jargon)
Nu volgt een wel heel snelle links opgaande bocht, die je over een meer leidt, waar vroeger de zwanenboten gemeerd lagen. Hier gaat dan een indrukwekkende waterbom af, terwijl je in hoge snelheid een sterk hellende rechterbocht aansnijdt, die je tussen een rotsenformatie leidt. Hier volgt dan de befaamde S-curve, en zo kom je op het laatste gedeelte terecht waar enkel nog enkele leuke bochten en heuveltjes wachten alvorens in de remmen te schieten.
Wat opvalt bij de attractie, is dat ondanks de heuvels, er steeds heel dicht tegen de oppervlakte gewerkt werd. De meeste bochten zijn laag gelegen, en ook elke heuvel of inversie-element gaat “all the way down”. Dit geeft een fantastisch gevoel, alsof de achtbaan echt het beste van zichzelf geeft.
Het hoeft dan ook niet te verbazen dat deze attractie het hart van vele achtbaanfanaten heeft gestolen. De attractie wordt door vele mensen terecht omschreven als te gek, en toch is de attractie niet te extreem, wat maakt dat de toegankelijkheid bijzonder hoog ligt. Het verklaart meteen de lange wachtrijen.