Europa-Park in Vlaanderen Vakantieland

Impressies van de opnames

katja_patrick_ontbijt_in_europapark
Patrick en Katja Retsin van Vlaanderen Vakantieland kaarten na

Voor vele nederlandstaligen is Europa-Park eerder een onbekend park. Zo ook voor de mensen van Vlaanderen Vakantieland. Ze hadden een goede gids nodig, om hen meer te vertellen over het park, de achtbanen, het familiale karakter. Ik was dan ook al te vereerd om uitgenodigd te worden. Met meer dan 100 pretparken en 90 dierenparken, en verscheidene bezoeken aan Europa-Park op mijn parken-CV, werd ik gevraagd om de fantastische crew van Vlaanderen Vakantieland doorheen het park te loodsen: een bezoek van Europa in 1 dag.

Uiteraard is het onmogelijk om alles van Europa-Park in beeld te brengen, daarvoor is de tijd te beperkt. Gelukkig bestaat hiervoor een regisseur om die knoop door te hakken. De regisseur van dienst is Jeroen Kila, iemand die niet meteen een voorliefde voor pretparken heeft, maar wel een goed oog voor wat hij wil vertellen aan de mensen via deze reportage. Bovendien staat Jeroen enorm open voor diverse suggesties, wat toch een zeer toffe werksfeer oplevert. Daarbij heeft deze Kielse Rat ook nog de steun van Kris, een ervaren cameraman die ook zijn visie tijdens de opnames geregeld durft doordrukken. Met zijn charisma is dat ook geen probleem. De combinatie Jeroen-Kris zullen zeker en vast bijzonder mooie plaatjes hebben opleverd. Een andere uitdaging is het geluid. In een park met veel rumoer, het gegil, de verschillende achtergronddeuntjes,… is het bijzonder belangrijk om een goede klankman te hebben, in ons geval Jan. De ster echter is één van de meest sympathieke gezichten op de VRT, namelijk Katja Retsin. Van het ganse team was zij toch wel de meest ervaren pretparkbezoeker. Zo heeft ze de meeste Belgische parken al bezocht. En ook parken als Disneyland Paris en Port Aventura staan reeds op haar palmares. Ook de vaste kermis in Saint-Tropez, beter bekend als Azur Park is haar niet onbekend. Zij was ook de enige die voor het programma al een notie had van Europa-Park, omwille van Blue Fire, waarbij enkele Vlaamse bekenden waren uitgenodigd. Helaas kon ze toen niet ingaan op de uitnodiging, dus het was nu echt haar vuurdoop.

{module 120}

Na de verplichte inleiding en het binnenstappen in het park, stond een bezoek in Ijsland op het programma. Dit thematisch gedeelte werd in 2009 geopend. Dhr. Roland Mack, de grote man van Europa-Park, wachtte ons op en antwoordde op de vragen die Katja hem stelde. Hierna volgde op zijn uitnodiging enkele ritjes Blue Fire met Roland Mack himself als gids voor Katja.
Blue Fire is voor de pretparkfan al een bijzonder leuke achtbaan, en op Katja maakte de ritervaring zeker en vast indruk. Ze vond het onvoorstelbaar hoe Roland Mack tijdens de rit sightseeing informatie gaf. Mack zelf genoot enorm van de rit: handen de lucht in als een echte achtbaanfreak en een mooie lach op de onride-foto naast een gillende Katja.

Na deze eerste adrenalinestoot begaven we ons naar Duitsland voor enkele indrukken van dit themagebied. Vervolgens op het programma: Zwitserland, waar de geur van de raclettes een deel van het Zwitserse bergdorp domineerde.
Terwijl de crew shots maakt van één van de meest charmante plekken in het park, genoten wij alvast van een leuke parade van de Europa-Park sterren, waarbij eveneens de landen gepresenteerd worden die in het park terug te vinden zijn. Als afsluiter van de parade is er de grijze, niet-sprekende muis van Europa-Park. Hierover hadden we met de crew geanimeerde discussies, waarbij we uiteindelijk met één grote vraag achterbleven: hoe kan een ander pretpark dan Disney een muis als hun mascotte gebruiken? Heeft Disney hier geen patent op?

Alhoewel Rusland initieel als niet interessant werd bestempeld en dus weggelaten uit de te filmen locaties, werd na inspraak van de cameraman besloten om hier toch enkele shots te maken. Katja en ikzelf hadden echter meer oog voor de leuke poppenanimatie die niet alleen bij de kinderen een lach op het gezicht toverden…

Terug meer actie nu, met in het Griekse gedeelte van het park de waterachtbaan Poseidon. Poseidon is wellicht beter bekend als de watergod uit de Griekse mythologie. De Romeinen reïncarneerden hem als Neptunus. Poseidon heerste over alle wateren met zijn drietand. In Europa-Park kunnen de bezoekers kennis maken met zijn krachten. Wij waren alvast één van die bezoekers. Na het laadstation volgt in eerste instantie een rustig vaargedeelte doorheen enkele ruïnes, die duidelijk getroffen werden door de krachten van deze watergod. Na een lift hill, volgt een toch wel ruw achtbaangedeelte om uiteindelijk langsheen de ruïnes in het water te duiken. We dobberden verder en klaagden tijdens dit intermezzo toch even over de hardheid van de zetels om daarna naar een finale steile drop te worden geleid. De finale splash was het orgelpunt van deze attractie.

Het opdrogen gebeurde in het leuke kindergedeelte van het park, waar de kids als Vikingen zich kunnen uitleven in een kindvriendelijke speeltuin. Met een heerlijk ijsje in de hand volgt nog een klein interview. Daarna maakten we een sprong naar Oostenrijk.

Eén van Katja’s favoriete attracties in het park is ongetwijfeld Alpen-Express. Deze familieachtbaan kunnen we omschrijven als een snel treintje, dat doorheen een warme diamantengrot raast, terwijl we het traject van verschillende boomstam-bootjes doorkruisen. Onze regisseur definieerde de attractie als een wooden rollercoaster, omdat hij een houten spoor zag onder de stalen track. Als parkkenner en achtbanenliefhebber is zo’n uitspraak aanleiding tot gekrulde tenen. Maar het geeft meteen al aan, hoe sterk het park probeert te thematiseren waardoor zelfs een regisseur misleid wordt.
Daarna zweven we nog even in de kettingmolen. Ondanks het feit dat haast elk pretpark een soortgelijke attractie heeft, blijft het bijzonder plezierig om doorheen de lucht te vliegen.
 
De klepper op onze to do list was toch wel Silver Star. Het was een bijzondere uitdaging om deze attractie goed in beeld te brengen. Hiervoor wordt een zogenaamde finger-camera gebruikt. Deze werd op een professionele manier bevestigd. Toch diende iemand extra mee te reizen als extra veiligheid voor dit camerasysteem. Onze regisseur offerde zich met een klein hartje moedig op. Ook Katja was enorm onder de indruk van deze achtbaan. Uiteraard werd je voortdurend geconfronteerd met de immensheid van deze achtbaan, want op enkele locaties in het park, zoals Griekenland, doemt deze hoge coaster op. Bovendien was er het geplaag van haar mannelijke collega’s die probeerden haar balans te brengen. En mogelijk was haar gerust stellen helemaal niet de juiste methode. En dan moeten we ook nog meegeven dat de persverantwoordelijke van het park had toegegeven dat zij absoluut niet in Silver Star durfde gaan. Als je met vrienden op stap gaat dan zal de neiging en drang om zo’n attractie te trotseren groter zijn om niet onder te doen voor je vrienden. Maar nu moet je voor opnames in zo’n hoog monster kruipen. Niet gemakkelijk hoor. Ondanks deze stressverhogende factoren, ging Katja er met goede moed en een bang hartje in. De rode lichten gaan zoals tijdens een formule 1 race één voor één aan, en dan verschijnt het groene licht. Nu is er echt geen weg terug!
En dan duikt die 73 meter hoge lift hill op. Mochten er hier hartslagmeters op de beugels zitten, zoals bij Blue Fire, ze zouden hoge scores hebben aangegeven. Vermits we vooraan zitten in de trein, is het zicht niet alleen adembenemend mooi, maar ook alles onthullend, zeker wanneer we over de top leunen en dreigen naar beneden te zullen duiken. Daar begint de rit pas echt, de trein gaat in volle vaart naar beneden, met een snelheid van 130 km/u snijden we een linkse opgaande bocht aan om vervolgens boven op de heuvel terug naar beneden te duiken. Ook de regisseur is nu in volle achtbanentrance en schreeuwt zijn plezier en andere emoties in alle macht uit. Ook Katja geeft echt het best van zichzelf. Ikzelf geniet enorm van de rit, die mooi gecontroleerd verder zijn tracé verder zet. Enkele heuvels en bochten later komen we aan in het station. Katja zelf vond de ritbeleving bijzonder spannend en ze was bijzonder blij dat ze dit heeft aangedurfd, maar een tweede maal was voor haar niet echt nodig. Soms vergeet ik wel eens dat met de vele parken en hoge(re) achtbanen die ik bezocht heb, ik een soort gewenning heb ondertussen. Zeker wat betreft Silver Star die ik eerder als een “tamme” hypercoaster aanzie door de vele afremmingen onderweg, wat niet wegneemt dat ik deze baan toch heel leuk vind. Maar net om die reden, is het voor mij zo waardevol en belangrijk om eens met andere mensen op stap te kunnen gaan, om zo mijn mening te toetsen aan een andere en mijn beoordeling van een attractie in een betere context kan plaatsen. Een tweede opname voor POV view werd opgenomen met klankenman Jan naast mij. Zo vond Jan de rit best cool, maar Jan is dan ook iemand die al veel spannende ervaringen achter de rug heeft tijdens één van zijn avontuurlijke opnames. Kris bedankte voor de eer en was meer gefascineerd hoe hij het geheel zo goed en spannend mogelijk in beeld kon brengen.

In ieder geval was het na Silver Star nodig om even rustiger aan te doen, en verdere impressies te filmen in onder meer Spanje. Daar woonden we de spannende riddershow bij, Duell der Brüder. Dit is een gevarieerde, indrukwekkende stuntshow waarbij naast gespierde acteurs ook verscheidene paarden hun kunsten kunnen vertonen. De ridders zullen zeker en vast de vrouwen boeien. Katja heeft er alleszins van genoten. Maar algemeen gezien is deze show de moeite voor het ganse gezin. De spannende momenten vol magie en effecten worden afgewisseld met acrobatische stunts en hevige gevechten. En het verhaal bevat ook een luchtige noot, in de vorm van Choco, de hofnar. Mij blijft de show alvast keer op keer boeien, het is echt een aanrader om deze show eens te bezoeken als je in het park bent.

Voor sfeerbeelden van Portugal mochten we opnieuw wat attractieplezier beleven, ditmaal in de supernatte Atlantica, een ander water-coaster concept in vergelijking met Poseidon. Grotere boten worden hiervoor ingezet met een stukje achterwaartse drop, met als finale een zeer grote en natte splash. Deze baan ligt misschien niet zo mooi ingebouwd als Poseidon, maar is minstens even leuk wat ons betreft.
 
Na het opdrogen wandelden we nog even langsheen Scandinavië tot in het Nederlandse themagebied.
Afsluiten deden we in de hotels, waar we genietend van een fruitige ijscocktail het pretparkbezoek konden nabespreken. De camera’s werden nadien weggeborgen, lekker eten vulden onze lege magen en enkele stevige verhalen die alle verbeelding tarten, werden naar boven gehaald. Tijd om te slapen met een voldaan gevoel, tevreden over de leuke samenwerking, de bijzonder toffe en boeiende mensen en uitkijkend naar een volgend bezoekje aan Europa-Park, voor mij toch nog steeds één van de absolute topparken in Europa. We hopen alvast dat onze ervaringen aanstekelijk zijn en dat mensen geïntrigeerd zijn om eens een ander pretpark te ontdekken.

Bekijk de volledige reportage zelf op: http://www.een.be/programmas/vlaanderen-vakantieland/katja-het-europa-park-het-zwarte-woud